Sluiten

Over poep en zo


Soms sta ik op eens stomverbaasd. Dan zie ik bijvoorbeeld iets waar ik helemaal niks van snap. Heb jij dat nou ook? Dat je nèt bent gaan denken dat je eigenlijk helemaal niet zo dom bent en dat de juf, of je meester, dat ook zegt. Dat je heel stiekem denkt dat je misschien zelfs wel een beetje slim bent. Af en toe dan, natuurlijk. En dat je dan toch ineens iets tegenkomt waar je niks van snapt?

Ik wel. Ik had het pas nog. Toen wandelde ik wat in mijn buurt rond om te kijken naar de herfst. Want daar kun je naar kijken, naar de herfst. Dan zie je die herfst niet in één keer helemaal, maar je ziet er wel een heleboel kleine stukjes van. Zoals bruine, rode en gele bladeren. Steeds legere takken. Langere schaduwen aan alles. En een zon die langzaam lager langskomt en vaker rood wordt … Let maar eens op.

Wat ik toen óók zag was een bordje dat in het gras gestoken stond. Er was met een dikke viltstift op geschreven. Er stond op: “Hier spelen kinderen, géén hondenpoep,” met drie dikke uitroeptekens daar achter!

En daar snapte ik dus helemaal niks van. Echt niet. Denk maar eens mee. “Hier spelen kinderen,” stond er dus. Maar dat was helemaal niet zo. Geen kind te zien. Maar ja, dat kan nog. Misschien waren die kinderen wel gaan eten en was iemand vergeten dat bordje weg te halen toen die kinderen ophielden met spelen.

Maar: niet spelende hondenpoep? Er speelde inderdaad geen hondenpoep, da’s waar. Het lag er wel, die hondenpoep. Een paar stevige drollen zelfs. Maar die speelden niet.

Ik heb nog even tegen ze gepraat. Maar nee hoor, niks: ze bleven stijfjes en heel stil liggen stinken. Ik heb er toen een touwtje bijgehouden en geroepen, “toe dan, Spring!” Maar niks hoor, geen beweging in te krijgen.

Die hondenpoep wilde absoluut niet spelen.

En dan snap ik het dus niet meer. Want er staat toch echt, “hier spelen kinderen, geen hondenpoep.” Maar als hondenpoep helemaal niet kán spelen, of niet wíl spelen, dan hoeft dat ook niet op het bordje te staan. Toch?!

Trouwens: als die kinderen er dan wel zouden spelen, dan zie je dat zó. Daar hoeft dus óók al geen bordje voor bij te staan. Dan kun je net zo goed bij elke lantarenpaal een bordje zetten, “hier staat een lantarenpaal.” En weet je, als die kinderen er niet spelen, dan slaat dat bordje al helemaal nergens op. Dus waarom staat het er dan?

Daar heb ik een hele tijd over nagedacht. Maar dat heeft niet echt geholpen. Even dacht ik dat het de bedoeling moest zijn dat die honden niet tussen de spelende kinderen gingen zitten poepen. Maar dat lijkt me onzin, want die honden kunnen helemaal niet lezen, natuurlijk. Misschien moeten ze dan om de beurt spelen, die kinderen en de hondenpoep, maar wil die hondenpoep niet meewerken?

Ik kom er niet uit. Denk jij ook eens mee? Misschien krijg je wel een goed idee, of droom je over een oplossing straks.

Dan maak je natuurlijk direct papa of mama wakker om te vertellen hoe het zit. Allereerst om het niet weer te vergeten. Maar zij willen het vast ook wel graag weten, ook al is het midden in de nacht.

Want niemand begrijpt het.

Onbegrijpelijk, dat is ‘t.