Sluiten

Feestduim


Dit is verhaaltje nummer 40. Een mooi rond getal is dat: 40. Het is iets om te vieren vind ik, een soort verjaardag voor verhaaltjes.

Ik dacht, als iets jarig is, dan moet het eigenlijk verwend worden. Met iets lekkers, met een soort feestje en met versiering. Maar, eh, hoe vier je nu een verjaardag van verhaaltjes? Wat zijn verhaaltjes eigenlijk? En waar komen ze vandaan? Over dat soort dingen ben ik toen gaan nadenken.

Want weet je, vaak gaan verhaaltjes over dingen die er gewoon allang zijn, maar die je ineens opnieuw opvallen. Je kijkt er ineens extra goed naar. Zoals: twee koolmeesjes die tegen elkaar aan piepen, of twee slakken tegelijk op de stoep, of een scheve lantarenpaal, of pas bij gezaagde bomen of het nieuwe fluitekruid in het voorjaar.

Soms komen verhaaltjes ook van wat jullie zelf doen, zoals heel vaak je wanten of je winterdas kwijt zijn. Daar vertellen verhaaltjes dan over, maar waar komen ze vandáán? Die verhaaltjes komen gewoon uit mijn duim. Daar zuig ik ze uit, zie je. Vraag het gerust na - aan je ma of je pa of je oma en opa, het is écht waar: verhaaltjes zuig je gewoon uit je duim!

Eigenlijk heel raar, vind je niet? Misschien is ook niet élke duim er even geschikt voor. Probeer dat thuis meteen maar even uit. Gewoon vanavond na het eten iedereen op z’n duim laten zuigen – en dan kijken bij wie er een verhaal uit komt. Als dat zo is, wel meteen opschrijven zo’n verhaal natuurlijk, want dan krijgen we er lekker veel van en dat is altijd fijn. Enne, niet meteen opgeven – stevig door zuigen jullie allemaal! Schrijf je me even of het lukt? Ik ben reuze benieuwd naar het resultaat bij jou thuis.

Mijn duim heb ik intussen al lekker verwend. Eerst door hem even lekker te knuffelen. Je weet toch hoe je dat doet, je duim knuffelen. Nee? Dat is toch heel eenvoudig: je steekt hem gewoon in iets zoets, de jampot bijvoorbeeld - en dan lik je ‘m heel zachtjes af. En nóg een keer natuurlijk en dan wéér, gewoon nét zo lang tot jij vindt dat je hem lang genoeg geknuffeld hebt.

Dat deed ik dus ook. Ik deed het met chocopasta. En lekker lang, lekker vaak. En daarna heb ik mijn duim feestelijk versierd. Gewoon, met een leuk strikje er om en een paar fel gekleurde lintjes. En tenslotte ben ik de spelletjes met ‘m gaan doen die duimen leuk vinden.