Sluiten

Een kikker op vakantie


Misschien ken je ‘Kwakker’ al? Dat zou kunnen, want Kwakker komt ook voor in een ander verhaaltje: een eigenwijs kikkertje dat niet van water hield en daarom ’s winters buiten wilde blijven en daarbij bijna bevroor … Nou, eigenwijs is Kwakker nog steeds! Ook nu hij al een grote kikker is. En nieuwsgierig is hij ook.

Kwakker woont in een mooie, wijde sloot vlak naast de nieuwbouwwijk. Er spelen daar vaak kinderen. En er veel wordt gewandeld door grote mensen. En gefietst ook natuurlijk. Kortom: het is er een drukte van belang en er is dus ook heel wat te zien voor een nieuwsgierige kikker. En dan vooral op mooie zomerse dagen, dan is het extra druk buiten. Behalve in maanden als juli en augustus. Midden in de zomer. Dan is er opeens veel minder te doen. En dus ook minder te zien door nieuwsgierige kikkerogen. Veel minder kinderen én minder grote mensen …

Dat viel Kwakker ook op en omdat hij geweldig nieuwsgierig is, vroeg hij het aan Evert Ekster, die drie hoog in de derde boom van rechts woont. ‘Hé Evert,’ kwaakte Kwakker dus naar boven, ‘weet jij misschien waarom het nu zo stil is? Er zijn veel minder mensen te zien dan anders.’

‘Waarom het zo stil is?’ schetterde Evert terug met zijn rauwe stem, ‘wéét jij dat dan niet: ze zijn haast allemaal op vakantie!

Vakantie? Daar had een kikker als Kwakker nog nooit van gehoord. Toen wilde hij natuurlijk ook van Evert weten wat dat dan wel was: 'Vakantie?

‘Dan gaan de mensen in de zon zitten, op een mooi plekje, vaak heel ver weg,’ tetterde Evert, ‘meestal gaan ze met de auto en soms vliegen ze er zelfs heen!’ En toen vloog hij weg, terwijl hij z'n zwarte kopje schudde over zoveel domheid bij kikkers.

Kwakker dacht er heel lang over na. Mensen die vliegen? Daar geloofde hij alvast niks van. Mensen hebben toch helemaal geen vleugels zoals Evert Ekster bijvoorbeeld?! Maar zo’n Vakantie – zou dat leuk zijn?

Als kikker vond hij het óók heerlijk om in het zonnetje te zitten, vooral omdat hij nu eenmaal een beetje malle kikker is. Een kikker die niet zo van water hield. Maar in de zon zitten is wel heel fijn. Alleen begreep hij niet zo waarom je daarvoor nu heel ver weg moest ... Over de autoweg durfde hij al helemaal niet heen: dat is gewoon veel te gevaarlijk voor kikkers! Toch zou hij ook wel eens zo’n ‘vakantie’ willen proberen. Dus de volgende dag praatte hij er verder over met Evert.

‘Er zijn óók mensen die gewoon hier vakantie vieren, hoor!’ riep Evert meteen, ‘die gaan dan bijvoorbeeld op een plankje staan dat op het water drijft. Daar zit dan een lap op en dan gaan ze met de wind vooruit. Dat heet 'surfen’ en dan gaan ze lekker eten en dan slapen. En dat heet allemaal samen vakantie.

Dat surfen leek Kwakker een bijzonder goed idee. Je kon dan dus op het water blijven. Dan werd je dus niet nat. Nou, dat wou hij ook wel eens proberen ...

Kijk maar eens op het plaatje hoe hij dat deed!

En als je nu in de zomer eens héél voorzichtig naar die brede sloot sluipt – pas op hè: nooit uitglijden bij het water – dan kun je Kwakker, de Surfkikker, misschien weleens bezig zien. Want als jij allang weer naar school moet, dan houdt hij nóg steeds ‘vakantie’. Nét zolang als de zomerdagen blijven ...

Wat een leventje heeft zo’n kikker, hè.

Vind je ook niet?!